Kiedyś, niedługo potem kiedy Łukasz się urodził, rozmawiałem ze znajomym Agaty, profesorem z Izraela, światowej sławy specjalistą od ekonomii migracji. Bardzo ciekawy człowiek, życzliwy i sympatyczny, w mocno już zaawansowanym wieku, serdecznie nam gratulował potomka, i powiedział coś takiego:
“I’m sure he is going to be a great scientist, or a great programmer, or great - somebody.”
Na co ja, zupełnie odruchowo, bo w ogóle się nad tym wcześniej nie zastanawiałem, wypaliłem:
“I only hope he is going to be my friend.”
Profesora chyba trochę to zaskoczyło - sam zrobił olbrzymią karierę, i oprócz tego że jest miły jest także znany z tego że bardzo wiele wymaga, od siebie i od innych, i pewnie trochę się zdziwił że ktoś oczekuje od swojego potomka tak niewiele. Ale ja naprawdę tak myślę…
Tak mi się ostatnio przypomniała historyjka, chyba już sprzed roku - musiało to być jesienią albo zimą, kiedy trzeba już nosić szalik. A Łukasz już wtedy namiętnie oglądał “film o żołnierzach”, czyli “Czterech Pancernych”. A tam, jak wiadomo, jedną z głównych postaci jest niejaki Szarik. I trochę się to zaczęło Łukaszowi mylić - szarik, szalik, brzmi tak samo a chodzi o coś zupełnie innego. Aż pewnego dnia najwyrażniej udało mu się to uporządkować: kiedy na ekranie pokazał się Szarik, Łukasz pokazał palcem na telewizor i powiedział:
(więcej…)
Pewna młoda dama jest w WnŚ podpisana imieniem “Selina” - i nie bardzo wiem co z tym zrobić. Nie słyszałem o takim imieniu; brzmi trochę z arabska, pewnie przez skojarzenie z imieniem Selim - ale nazwisko ma czysto polskie, bo Buchowiecka. Z drugiej strony, może to jest literówka (tych w WnŚ nie brakuje), i powinna być po prostu Celina? Póki co wpisałem jak jest, może kiedyś się wyjaśni.
Naszą wspólnie ulubioną - i jak dotąd jedyną - grą komputerową jest tak zwane “Jeżdżenie na Pinwginku”, czyli TuxRacer (gwoli ścisłości, jako że korzystamy z Fedory, w tej chwili jest to Extreme Tux Racer - tutaj jest trochę wyjaśnienia). Gra jest prościutka, głównym bohaterem jest pingwinek o imieniu Tux (oficjalne logo Linuksa), który zjeżdża na brzuszku po stromym zboczu zbierając po drodze śledzie. Kiedyś pogrywaliśmy z Łukaszem we dwóch, teraz ekipa się powiększyła:
(więcej…)
Dziś w nocy Łukasz trochę zagorączkował, od rana kicha i pokasłuje, chociaż temperatury już nie ma. Nic poważnego, ale do myślenia daje to, że on tak choruje regularnie co roku mniej więcej o tej porze, czyli na początku września. Jak dotąd żadnej jesieni nie pominął, swoją “wrześniową chorobę” zalicza więc sumiennie już po raz czwarty. Nikt nie wie co mu właściwie jest - pediatrzy mówią to co zawsze, czyli “jakaś infekcja wirusowa, proszę brać Eurespal”, ewentualnie zaczynają jakieś mętne rozważania na temat alergii i zapisują Zyrtec. Tylko co to by mogła być za alergia, która daje o sobie znać o tej porze roku? Na zeschłe liście? Śliwki? Może na kasztany? Dyskusji na ten temat jak dotąd żaden pediatra nie podjął.
W książce “Kubuś Puchatek”, w rozdziale III (”w którym Puchatek z Prosiaczkiem tropią zwierzynę i o mało co nie łapią łasicy”), w pewnym momencie Puchatek mówi:
Szły tędy dwie łasice i jeden lis. I jeszcze jeden lis przyłaczył się do nich.
Otóż zdanie to jest BŁĘDNE - autor najwyraźniej w tej całej gonitwie naokoło zagajnika sam pogubił się w rozlicznych tropach Dzikiej Zwierzyny. A oto dowód:
(więcej…)
Kolejny nowatorski, bardzo miły “nick” dla dziecka - w WnŚ z 12 lipca, Szyszunia Mikinik, urodzona 9 czerwca na Czerniakowskiej, 3325g, 57cm, pozdrawiamy 
Czasem z moimi dziećmi siadamy przed komputerem, i albo “zjeżdżamy na pingwinku”, czyli gramy w grę “Tux Racer”, albo oglądamy różne fajne klipy z YouTube. No i po jakimś czasie okazało się, że każde z nich ma już swoje ulubione filmy. Kiedy tylko zobaczą otwierające się okno Firefoxa, Łukasz od razu deklaruje że on chce oglądać “o żołnierzach”, natomiast Gabka woła “Bum bum bum” albo zaczyna podśpiewywać “iku niku lamagiku.”, no i nieraz dochodzi do konfliktów.
(więcej…)
Pewnego letniego popołudnia Łukasz na balkonie bawił się “psikaczem”, czyli spryskiwaczem do kwiatów. Psikał tu i tam, w pewnej chwili zobaczył na dachu przeciwległego budynku srokę. “O, sroczka”, powiedział, zastanowił się chwilę i powiedział:
“Sroczka zapsikała sobie oczka”.
Zrobiłem wielkie oczy i mówię:
“Łukasz, ułożyłeś wierszyk!”.
Na to Łukasz dumnie:
“Jak Kubuś Puchatek!”
W WnS z 26 kwietnia był dość ciekawy przypadek: dwa zdjęcia obok siebie, dwóch ewidentnie różnych dzieci, oznaczonych jako bliźniaki, a podpisanych: “Szymon Dębski” i… “Szymon Dębski”. Błąd, czy oryginalne poczucie humoru rodziców? Podejrzewam jednak to pierwsze - znałem kiedyś siostry bliźniaczki które miały na imię Iwona i Ilona, ale na to żeby braciom bliźniakom dać takie same imiona chyba nikt by się nie odważył?